Marzanna, Yours Again by Zoe Paul and Faye Wei Wei

Spring is drawing near,
winter does not want to leave,
the freezing nights linger,
snowing gently still.

Marzanna, Marzanna,
you winter mistress,
today we will drown you,
to put an end to winter.

Drift away with the ice,
far away to the sea,
let it finally come
to us- buxom spring.

(Translated from a Polish children’s song, Marzanna)

At the end of winter, children gather to drown the Marzanna in the closest lake, marking the beginning of a new spring. Marzanna dolls, representative of the Baltic and Slavic goddess associated with seasonal rites, are created only to be destroyed.Part of a folk tradition that has stood the test of time, communities in Eastern Europe come together on the first day of spring to create their own effigy.

The dolls are collectively woven out of straw, adorned in white cloth, ribbons, necklaces, flowers, pine cones, branches and twine. Comparably, the clay beads in Zoe Paul’s bead curtains are hand-rolled in groups, bringing people together in a traditional and meditative process. The harnessing of age-old materials and techniques is propelled in the stages that follow; dipping, drenching and sinking the Marzanna, firing, threading and hanging the beads. Marzanna has become a malleable symbol; freed from her historical and sacred significance, she is a vessel for expressing personal mythologies and an embodiment of new beginnings. The annual remaking of the doll is mirrored in Faye Wei Wei’s reconditioning of motifs; on the one hand, unwaning and recurrent, on the other, novel and transformed. The ghastly baba jaga witch figure and the fanciful princesses and knights are drawn from the same medieval-cum-fantastical sphere, redevised and personalized by their creators.

The works of Paul and Wei Wei engage with the visual weaving of their own individual narratives. Their work references both practical and visual histories, developing a language that combines the then and the now. Within the gallery, these dialogues are instigated but not settled. Paul’s ceramic heads are placed precariously around the space, suspended at great heights to sing out their wordless dialogue; aiai, oi, au, ea. Metaphorically reverberating through the space, the sounds linger, ricocheting off of Wei Wei’s jesters, sea urchins, monarchs and snakes. The figures float on the canvas, the surface reminiscent of a body of water where images resurface and reappear from uncertain depths. The Marzanna is led through the town, marching towards her inevitable descent.

When these narratives are unwoven, and the Marzanna drowned, only traces of symbols remain to guide an exploration.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πλησιάζουν της Άνοιξης τα πουλιά,
ο χειμώνας ακόμα παραμονεύει,
και οι βραδιές της παγωνιάς,
χιονίζοντας απαλά.

Marzanna, Marzanna,
του χειμώνα ερωμένη,
σήμερα του νερού το βυθό θα συναντήσεις
και του χειμώνα τα τέλη.

Φύγε με τον πάγο μακριά,
Μακριά στα πιο απόξενα νερά,
Ας την σε εμάς να έρθει
πιο κοντά – η αφράτη Ανοιξιά

(Μεταφρασμένο Πολωνέζικο παιδικό τραγούδι, Marzanna )

Κατά τα τέλη του κάθε χειμώνα τα παιδιά μαζεύονται στη κοντινότερη λίμνη για να βυθίσουν τη Marzanna, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας καινούργιας άνοιξης. Οι κούκλες Marzanna, όντας αντιπροσωπευτικές της Βαλτικής και Σλαβικής θεότητας των εποχιακών ιεροτελεστιών, έχουν σα μοναδικό σκοπό κατασκευής τους την ίδια τους τη καταστροφή. Κοινότητες της Ανατολικής Ευρώπης συγκεντρώνονται τη πρώτη μέρα κάθε άνοιξης για να δημιουργήσουν το δικό τους ομοίωμα, μέρος μιας λαϊκής παράδοσης που έχει διατηρηθεί μετά από τόσο χρόνο.

Οι κούκλες είναι υφασμένες από άχυρο, διακοσμημένες με λευκό ύφασμα, κορδέλες, περιδέραια, λουλούδια, κουκουνάρια, μικρά κλαδιά και κομμάτια σπάγκου. Παρομοίως, στις κουρτίνες της Zoe Paul οι χάντρες, κατασκευασμένες από πηλό, είναι χειροποίητα οργανωμένες σε ομάδες αποσκοπώντας στο να φέρουν το κόσμο μαζί σε μια διαδικασία παράδοσης και διαλογισμού. Οι αξιοποίηση παλιών υλικών και τεχνικών κατασκευής, οδηγείτο απο τις εξής λειτουργίες: η Marzanna μουσκεύει και βυθίζεται στο νερό, ο πηλός ψήνεται, η κλωστή περνιέται και ύστερα ακολουθεί η διακόσμηση με χάντρες. Η Marzanna έχει μετατραπεί σε ένα σύμβολο ῾῾ελατό᾽᾽, πιά απελευθερωμένο από την ιστορική και ιερή της σημασία. είναι ένα μέσο έκφρασης μυθολογιών, προσωπικών του καθενός, και μια προσωποποίηση καινούργιων αρχών. Η ετήσια λειτουργία ύφανσης αυτής της κούκλας αντικατοπτρίζεται στα μοτίβα της Faye Wei Wei τα οποία, απο τη μία θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως συνεχή και επαναλαμβανόμενα, από την άλλη, καινοτόμα και μεταλλασσόμενα. Η τρομακτική baba jaga μάγισσα καθώς και οι ευφάνταστες πριγκίπισσες και ιππότες είναι στοιχεία εμπνευσμένα από την ίδια Μεσαιωνική-και-φαντασιακή σφαίρα, ανανεωμένα και εξατομικευμένα απο τους δημιουργούς τους.

Τα έργα της Wei Wei και της Paul συμμετέχουν στην οπτική ύφανση των ατομικών τους αφηγήσεων. Οι δουλειές παραπέμπουν και σε πρακτικές αλλά και οπτικές ιστορίες, αναπτύσσοντας μια γλώσσα που συνδυάζει παρελθόν και παρόν, ῾῾τότε᾽᾽ και ῾῾τώρα᾽᾽. Οι διάλογοι μεταξύ των έργων, παρόλα αυτά, ενώ υποκινούνται μέσα στο χώρο της γκαλερί παραμένουν ανολοκλήρωτοι. Οι κεραμικές κεφαλές της Paul είναι διάσκορπα εκτιθέμενες μέσα στο χώρο, κρεμασμένες ψηλά και τραγουδώντας τον χωρίς-λόγια διάλογό τους: αϊ αϊ, οϊ, αου, εα. Οι ήχοι παραμονεύουν μέσα στο χώρο, μεταφορικά αντηχώντας από έργο σε έργο της Wei Wei: γελωτοποιοί, αχοινοί, μονάρχες και φίδια. Οι φιγούρες επιπλέουν στο καμβά, η επιφάνεια του οποίου θυμίζει μάζα νερού. νερό στο οποίο οι εικόνες αναδύονται και επανεμφανίζονται από αβέβαια βάθη. Η Marzanna, εν τέλει, οδηγείτο μέσα απο την πόλη πρως την αναπόφεκτη της πτώση.

Όταν πιά εκτυλιχθούν αυτές οι αφηγήσεις και η Marzanna έχει πιά πλήρως βυθιστεί, μονάχα ίχνη συμβόλων παραμένουν για να καθοδηγήσουν μια οποιαδήποτε διεξερεύνηση.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

PRESS
Lifo
Tzvetnik
Art Viewer
Daily Lazy

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~




Faye Wei Wei, Yes No, Oil on canvas, 183 x 137 cm, 2017
Zoe Paul, Juliette, Semi-fired ceramic beads and metal, 136 x 67 cm, 2015
Zoe Paul, aiai, Semi-fired clay, 26 x 20 x 20 cm, 2016


Zoe Paul, au, Semi-fired clay, 26 x 20 x 20 cm, 2016
Zoe Paul, Untitled, Clay, Size variable, 2017
Faye Wei Wei, 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10, Oil on canvas, 105 x 90 cm,2017
Zoe Paul, ea, Semi-fired clay, 26 x 20 x 20 cm, 2016


Faye Wei Wei, Feste, Oil on canvas, 51 x 41 cm, 2017
Faye Wei Wei, Cupid, Oil on canvas, 30.5 x 26 cm, 2017

Zoe Paul, Air Conditioning is Destiny, Marble, metal and pumice stones, 210 x 150 x 45 cm, 2016
Faye Wei Wei, I Used to Chace the Sun that was Rolling in the Sky, Oil on canvas, 30.5 x 26 cm, 2017
Faye Wei Wei, August, Oil on linen, 50 x 41 cm, 2017
Faye Wei Wei, From the Centre of the Rose, Oil on canvas, 40.5 x 30.5 cm, 2017


Faye Wei Wei, Black Birds Rise from a Field Making Sound Delicious Beyond Compare, Oil on canvas, 51 x 41 cm, 2017
Faye Wei Wei, Adonis and His Snake, Oil on canvas, 46 x 61 cm, 2017
Faye Wei Wei, Pork Chop, Oil on canvas, 30.5 x 26 cm, 2017

Zoe Paul, Air Conditioning is Destiny, Marble, metal and pumice stones, 210 x 150 x 45 cm, 2016